Kaliteyi kaybetmeden bir görselin boyutu nasıl küçültülür

Bir görsel dosyasını gerçekten ne ağırlaştırır

Bir dosyanın boyutunu üç şey belirler: kaç pikselden oluştuğu, hangi biçimi ve sıkıştırmayı kullandığı ve ne kadar ince ayrıntı içerdiği. Genellikle pikseller kazanır. 4032 × 3024'lük bir telefon fotoğrafı yaklaşık 12 milyon piksel içerir ve JPEG sıkıştırmasından sonra bile birkaç megabayt eder — oysa bir Full HD monitör yalnızca 1920 piksel genişliğindedir ve bir telefon ekranı nadiren yaklaşık 1200'den fazlasını gösterir. Bu piksellerin çoğu hiçbir zaman görüntülenmez.

Ayrıntı da önemlidir. Düz bir gökyüzü neredeyse hiçbir şeye sıkışırken; yaprakların, kumaşın veya kalabalığın fotoğrafı, saklaması bayt gerektiren ince dokuyla doludur.

Dört düğme, en iyi işleyen sırayla

1. Gerçekten ihtiyacın olan boyuta getir. Bu açık ara en büyük kazançtır. Genişliği ve yüksekliği yarıya indirmek piksellerin %75'ini ortadan kaldırır. Görsel 800 piksel genişliğinde gösterilecekse, 4000 piksellik bir orijinal tamamen israftır.
2. Doğru biçimi seç. Fotoğraflar JPG veya WebP'de iyi durur; ekran görüntüleri, logolar ve metin PNG veya WebP'de. WebP dosyaları, benzer görsel kalitede genellikle JPG'den %25–35 daha hafiftir. JPG, PNG ve WebP karşılaştırma rehberi artılarını ve eksilerini ele alır.
3. Kaliteyi biraz düşür. Fotoğraflarda 75–85 JPEG kalitesi, normal görüntüleme boyutunda genellikle orijinalden ayırt edilemez. Bozulmalar ancak yaklaşık 60'ın altında fark edilmeye başlar.
4. İhtiyacın olmayanı kırp. Boş kenarlar için para ödediğin piksellerdir, o yüzden kırp. Bir görsel yeniden kodlandığında kamera ve konum meta verileri (EXIF) de gider — küçük bir tasarruf ve gizlilik bonusu. Hiçbir şeyi değiştirmezsen CrispPic sana orijinal dosyayı olduğu gibi geri verir.

Kayıplı mı kayıpsız mı: kayıp neden genellikle görünmez

JPEG ve WebP “kayıplı” (lossy) biçimlerdir: gözün pek fark etmediği ayrıntıları — küçük renk farklarını, silik yüksek frekanslı dokuyu — atar ve gözün iyi fark ettiklerini, örneğin kenarları ve parlaklığı korur. Bu yüzden iyi sıkıştırılmış bir fotoğraf, ağırlığının küçük bir bölümüyle aynı görünür. PNG “kayıpsız”dır (lossless): her pikseli tam olarak korur; bu, ekran görüntüleri ve logolar için mükemmeldir ama fotoğrafları devasa yapar.

Bir uyarı: kayıplı bir dosyayı her yeniden kaydettiğinde biraz daha ayrıntı atılır. Orijinalini sakla ve daha küçük sürümü ondan bir kez dışa aktar; kopyanın kopyasını sıkıştırma.

Ne kadar küçülme beklenmeli

Bu rakamlar örnek niteliğindedir — gerçek sonuçlar görsele bağlıdır. Çok ayrıntılı fotoğraflar, basit olanlar kadar küçülmez.

Hızlı yol: tam bir boyuta sıkıştır

Dosya yeterince küçülene kadar bir kalite kaydırıcısıyla oynamak yavaştır. Bir hedefin varsa — “200 KB altı” gibi — onu belirtip aracın geriye doğru çalışmasına izin vermek daha hızlıdır. CrispPic, sınırına hâlâ sığan en yüksek kaliteyi arar ve boyutları yalnızca kalite tek başına yetmediğinde küçültür.

1. Sıkıştırma aracını aç ve görselini üzerine bırak.
2. Bir dosya boyutu hazır ayarı seç (20 KB'tan 1 MB'a) veya kendi sınırını yaz.
3. Hâlâ iyi göründüğünü doğrulamak için önce/sonra kaydırıcısını görselin üzerinde sürükle.
4. Sonucu indir. Hiçbir şey yüklenmez: iş tarayıcında gerçekleşir.

Sık yapılan hatalar

• Metin içeren bir ekran görüntüsünü JPEG olarak sıkıştırmak. Metinde bulanık hâleler oluşur. Ekran görüntülerini PNG veya WebP'de tut ve bunun yerine önce boyutlarını küçült.
• Önce küçük bir görseli büyütmek. Büyütme piksel ekler ama ayrıntı eklemez; dolayısıyla dosya büyür, görsel iyileşmez.
• Bir JPG'yi “kalite için” PNG olarak kaydetmek. Dosya büyür ve JPEG hasarı kalıcı hâle gelir.
• Yumuşak geçişleri fazla sıkıştırmak. Kalite çok düşürüldüğünde gökyüzü ve ten tonlarında gözle görülür bantlaşma oluşur.
• Yalnızca dosya boyutuna bakarak karar vermek. Şekli yanlış olan ya da ekranda çok küçük kalan 90 KB'lık bir görsel yine de başarısızdır — boyutlara da bak.

Sık sorulan sorular